[oogst 100912]
Een ochtendfile was voor hem een uur lang natuurlijk lijden, aangevuld met maatschappelijk verantwoorde boosheid natuurlijk. De ochtendfile was altijd het zinderende begin van zijn werkdag: bellen en gebeld worden, mailen, optrekken, remmen en weten dat je aan het einde van de dag weer een stukje ambitie hebt bereikt. En nu? Na tien minuten file opgelost. Als je werkdag niet eens meer met een volwassen file kan beginnen, wat dan? Hij smeet zijn mobieltje neer en trok op in z'n vier. Take life as it is! Zijn lijfspreuk! Hij dronk zijn espresso, zette de muziek luider en volgde de file op de voet de stad in. Nog 2 km ofwel 30 min te gaan. Hij focuste op wat altijd goed is gegaan, op wat nieuwe mogelijkheden biedt, op nu en straks!
Beursplein: het licht op groen. Geen auto trekt op. Een zwart-witte non voert een lange, dubbele rij 3-delige krijtstrepen aan. Non en volgers zoeken hun weg door het verkeer. Spaarzame haren waaien bang op. De non is zowel beminnelijk als ongeduldig. Dan herpakken de krijtstrepen zich en volgen de non het beeld uit. Is dit het symbool van economische crisis? Claxons zwijgen.
Iedereen is 2 min stil uit respect voor hen die hebben gegokt en verloren. Dan komt moeizaam het verkeer weer op gang. Langzaam probeert het ritme van de dag het weer te winnen van de zelfreflectie. Hij reageert weer hoopvol op mobiel gerinkel. De deal wordt succesvol gesloten, het hoofd is weer leeg. Nog 1 km of 15 min om naar het werk te rijden: Zijn Eigen Bedrijf!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten